الشيخ رسول جعفريان

35

تاريخ سياسى اسلام (سيره رسول خدا ص) (فارسى)

بايد يادآور شد كه كتاب بالنسبه جامعى دربارهء ادبيات جغرافى در تمدن اسلامى نگاشته شده كه با دقت دربارهء آثارى كه در اين زمينه نوشته شده ، بحث كرده است . عنوان اين كتاب تاريخ الادب الجغرافى العربى از كراتشكوفسكى ( م 1951 ) است كه صلاح الدين عثمان هاشم آن را به عربى ترجمه كرده است . « 1 » تاريخنگارى فرهنگى و اجتماعى اصطلاح « تاريخ » ميان مسلمانان ، شامل بيان سال تولد و وفات و به دنبال آن حوادثى بوده كه عنصر زمان در آن نقش دارد . از اين رو تصور مسلمانان از تاريخ ، تنها شامل حادثه هاو دگرگونيهاى عمدهء سياسى و انسانى است . سخاوى موضوع تاريخ را عبارت از « رويدادهاى برجستهء عجيب و غريب » مىداند كه هدفش « ترغيب و تحذير و شادمان ساختن و موقوف كردن كارهاى شيطانى است . » « 2 » بدين ترتيب تحولات فرهنگى به عنوان يك پديدهء تاريخى ، مورد نظر مسلمانان نبوده است و حال آن كه جزو اساسىترين مباحث تاريخى است . چنين تحولاتى نه در قالب تاريخى ، بلكه در صورت ديگرى و با اهداف ويژه‌اى در منابع ادبى آمده است . منابعى كه درتاريخ شعر و شاعرى و نيز به هدف بيان موضوعات مهم انسانى و اجتماعى تدوين شده‌اند ، حاوى بخش مهمى از مواد فرهنگى است كه مىتواند در تحقيق و تتبع در سير تحولات فرهنگى مسلمانان ، كمك شايسته‌اى به محققان بكند . در واقع ارتباط تاريخ و ادب در قرون نخست بسيار استوار بوده و بسيارى از مورخان نخست ، در هر دو زمينه تأليفاتى داشته و آثارى را آفريدند كه آثارى ادبى - تاريخى يا به عكس است . بسيارى از نوشته‌هاى مدائنى در تاريخ و اخبار شعر و شاعران است . آثار محمد بن حبيب ( م 240 ) هيثم بن عدى ( م 207 ) و نيز ابوعبيده ( م 209 ) همين ويژگى را دارد . برخى از قديمىترين مجموعه‌هاى ادبى كه بر جاى مانده ، عبارتند از عيون الاخبار از ابن قتيبه ( م 276 ) ، البيان و التبيين از جاحظ ( م 255 ) ، الكامل فى اللغة و الادب از ابوالعباس محمد بن يزيد مبرّد ( م 285 ) ، عقد الفريد از ابن عبدربه ( م 328 ) ، نشوار المحاضرة از قاضى تنوخى ( م 384 ) ، بهجة المَجالس و انس المُجالس از ابن عبد البرّ نثر الدر ابوسعد آبى ( م 421 ) ، « 3 » محاضرات الادباء و محاورات الشعراء و البلغاء از راغب اصفهانى ( اوائل قرن

--> ( 1 ) . بيروت ، دارالغرب الاسلامى ، 1408 ( 2 ) . الاعلان بالتوبيخ ، به نقل از ترجمه آن در تاريخ تاريخنگارى در اسلام ، ج 2 ، صص 62 - 61 و 141 ( 3 ) . دربارهء آن نك : مجلهء آينهء پژوهش ، ش 20 ، صص 38 - 31